σημαντικές απώλειες, ο Ηλίας Ζούρος δικαίωσε την ΕΟΚ για την απόφαση της να τον προάγει σε ομοσπονδιακό προπονητή (=δεν θα ξεκινήσουν σενάρια αντικατάστασης με ξένο προπονητή οπότε ο άνθρωπος θα μπορέσει ανενόχλητος και με τη φετινή καλή πορεία παρακαταθήκη να κάνει τη δουλειά του) και φυσικά το όνειρο της παρουσίας στους Ολυμπιακούς του επόμενου καλοκαιριού μοιάζει πραγματοποιήσιμο και παραμένει ζωντανό!
Όλους μας πείραξε η ήττα στη φάση των 8 από τους Γάλλους, όχι βέβαια ότι είχε κανείς την εντύπωση ότι είμαστε ίση και καλύτερη ομάδα από τη Γαλλία, αλλά λόγω της ροής του παιχνιδιού και της εμφάνισης μας για παραπάνω από 35 λεπτά που μύριζε υπέρβαση και νίκη αφού ήμασταν οι οδηγοί στο σκορ. Τελικά όμως ήταν αδύνατον αυτή η τόσο φορμαρισμένη φετινή Γαλλία να την ξαναπατήσει από την Ελλάδα γιατί και καλύτερη ήταν και υποψιασμένη, αλλά πάνω απ' όλα αποφασισμένη να ξορκίσει τον κακό της δαίμονα (εμάς) αφού 6 χρόνια μετά η ήττα στον ημιτελικό του 2005 από την Εθνική μας (όπως φάνηκε και από ανάλογες δηλώσεις των παικτών του Βινσέν Κολέ) πονάει ακόμα την παρέα του Πάρκερ.
Όπως και να ΄χει ακόμα κι αν δεν πατήσαμε φέτος τετράδα την επόμενη κιόλας μέρα πήραμε εντυπωσιακά εύκολη νίκη επί της Σερβίας του Μίλος, του Ντούντα, του Σαβάνοβιτς, του Κριστις και των υπόλοιπων ταλαντούχων μεν, αλλά λαβωμένων (και απογοητευμένων) δε παικτών των πλαβί. Μια νίκη που ήρθε χάρη κυρίως τρεις παράγοντες πέραν του αγωνιστικού:
1) Η Εθνική παρουσιάστηκε πιο σοβαρή και έτοιμη από ποτέ για το συγκεκριμένο παιχνίδι-τελικό απέναντι στη Σερβία καθώς στο μυαλό όλων ήταν ξεκάθαρος από την αρχή για το τι ήρθαν να κάνουν στη Λιθουανία. Το χθεσινό ήταν το ματς που ήρθε να κερδίσει αυτή η ομάδα, αυτό που θα της έδινε το δικαίωμα να παλέψει για να πάει Λονδίνο. Και τα κατάφερε πανηγυρικά!
2) Παραδοσιακά, οι Σέρβοι είναι πιο απογοητευμένοι στα κατατακτήρια ματς. Αυτό έδειξαν και χθες αφού με το καλημέρα βρέθηκαν πίσω με 20 πόντους! Σε αυτό παίζει ρόλο και ο αρχικός στόχος των δύο ομάδων αφού η ομάδα του Ίβκοβιτς ήρθε με σκοπό να επιστρέψει στο Βελιγράδι με μετάλλιο (οποιουδήποτε χρώματος) ενώ στη δική μας Εθνική αρκούσε μια φτωχή πλην ουσιαστική θέση στην εξάδα.
3) Όπως δίκαια τόνισε ο Ντούντα μετά την ήττα το πρόγραμμα ήταν εναντίον των Σέρβων αφού είχαν δώσει ματς το προηγούμενο βράδυ και με ελάχιστη ξεκούραση καλούνταν να ξαναπαίξουν το επόμενο μεσημέρι. Η δική μας Εθνική είχε κερδίσει κάποιες ώρες ανάπαυσης οπότε πρέπει να έπαιξε και αυτό το ρόλο του.
Ένας τέταρτος παράγοντας θα μπορούσε δίχως άλλο να είναι και τα προηγούμενα των δύο ομάδων την περσινή χρονιά στο φιλικό (...) παιχνίδι στο Ακρόπολις πριν το Μουντομπάσκετ που έγινε στο ΟΑΚΑ όπου όλοι θυμόμαστε τα γεγονότα. Δικαιολογεί σίγουρα και τη μεγάλη εμφάνιση του επίσης μεγάλου Γιάννη Μπουρούση (27 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 1 μπλοκ) ο οποίος δεν έχει ξεχάσει ούτε την καρέκλα που έφαγε από τον Κρστιτς ούτε και την περσινή του κόντρα στον Ολυμπιακό με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Έκλεισε στόματα η γαλανόλευκη φέτος, τόσο οι παίκτες όσο και ο προπονητής ο οποίος τυγχάνει της συμπάθειας μου και εύχομαι πραγματικά να μακροημερεύσει στον πάγκο μας και να παραμείνουμε στα ψηλά σκαλιά του παγκόσμιου μπάσκετ. Αξίζει ένα μπράβο σε όλα τα παιδιά ακόμα κι αν δεν ήταν αυτοί που θα ήθελαν να είναι στο φετινό τουρνουά (Μπράμος, Βασιλειάδης, Καιϊμακόγλου), ακόμα κι αν αγωνίστηκαν ελάχιστα λεπτά (Σλούκας, Μαυροειδής), ακόμα κι αν παράτησαν τα πάντα για την Εθνική μετά το κάλεσμα του Ζούρου (Ξανθόπουλος), ακόμα κι αν δεν μιλούν καλά ελληνικά (Κουφός, Καλάθης) και, τέλος, ακόμα κι αν αισθάνονται από τελευταίοι των Μοϊκανών έως και... κορόιδα που προτίμησαν να αγωνιστούν με την Εθνική από τις διακοπές τους (Ζήσης, Φώτσης, Μπουρούσης). Όλοι δικαιώθηκαν και όλοι φεύγουν με χαμόγελο και υπερηφάνεια από τη χώρα του μπάσκετ.
Η επίσημη αγαπημένη δεν έτυχε (ιδιαίτερης αποδοχής από το ελληνικό κοινό και γνώρισε την αμφισβήτηση και την καχυποψία) όμως σίγουρα πέτυχε την αποστολή της και σε δύσκολες μέρες χάρισε χαρά στους Έλληνες.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάνε το σχόλιο σου.