Η Εθνική προκρίθηκε ως δεύτερη στον Γ' Όμιλο στην επόμενη φάση του Ευρωμπάσκετ σε έναν όμιλο που οι εκπλήξεις κυριάρχησαν τόσο με την πρωτιά των Σκοπίων όσο και με την πρόκριση των Φινλανδών που κατέλαβαν την τρίτη θέση αφήνοντας εκτός Κροατία, Βοσνία και Μαυροβούνιο! Η ομάδα του Ηλία Ζούρου έχει τώρα μπροστά της δυσκολότερες μάχες όπως είναι αυτές με τη Ρωσία και τη Σλοβενία, ομάδες ένα και δύο σκαλιά ανώτερες σε σχέση με τους μέχρι στιγμής αντιπάλους μας. Η πρόκριση στην εξάδα μοιάζει...
διόλου εύκολη αποστολή καθώς ο προημιτελικός, αλλά και ο αγώνας κατάταξης (σε περίπτωση ήττας στους 8) πιθανότατα θα μας ρίξει στα δόντια ακόμα δυνατότερων μεγαθηρίων.
Όπως και να 'χει, ακόμα και στην περίπτωση αποτυχίας και απώλειας του εισητηρίου για το προολυμπιακό η καινούργια νεανική και φρέσκια Εθνική του Ηλία Ζούρου θα έχει κερδίσει πολλά. Οι άπειροι της δωδεκάδας μετά το τέλος της φετινής πορείας θα έχουν κερδίσει σε εμπειρίες, εικόνες, παραστάσεις. Θα αφήσουν τη θέση στην άκρη του πάγκου και θα κληθούν να ανταποκριθούν σε αυτή του πρωταγωνιστή. Η ευκαιρία για αυτούς να μπουν στο πετσί των νέων τους πιο απαιτητικών ρόλων είναι το φετινό τουρνούα και πρέπει να την αξιοποιήσουν στο έπακρο. Φυσικά σε αυτό θα συμβάλλει η συνύπαρξη τους με τους τρεις εναπομείναντες της παλιάς ομάδας τον Φώτση, τον Μπουρούση και το Ζήση που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα μεταλαμπαδεύσουν την μπασκετική... σοφία τους στα νεότερα παιδιά - χωρίς να εννούμε φυσικά ότι τους πήραν και τα χρόνια.
Όχι ότι υστερεί τόσο σε εμπειρία ο Καλάθης, ο Βασιλειάδης, ο Κουφός, ο Σλούκας, ο Παπανικολάου (...) αφού αγωνίζονται όλοι σε υψηλό επίπεδο με τους συλλόγους τους όμως η φανέλα με το εθνόσημο είναι άλλη υπόθεση. Χρειάζεται περισσότερη εμπειρία, ικανότητα στη διαχείρηση καταστάσεων, δυνατότερο χαρακτήρα , ισχυρή αφοσίωση και πείσμα. Αυτά που σε μεγάλο βαθμό ήδη έχουμε δει μετά το στραπάτσο από τα Σκόπια στα δύο επόμενα παιχνίδια με Μαυροβούνιο και Κροατία. Ήδη ο Ηλίας Ζούρος γεύεται λίγο από τους πρώτους άγουρους ακόμα καρπούς των προσπαθειών του (του ίδιου , του επιτελείου και των παικτών φυσικά) με τις καλές εμφανίσεις της ομάδας.
Όταν σιγά σιγά και οι εναπομείναντες της δεύτερης χρυσής γενιάς της "επίσημης αγαπημένης" θα αποχωρήσουν από την ομάδα θα ξέρουν ότι δεν θα αφήνουν την ομάδα στην τύχη της, αλλά σε ένα ελπιδοφόρο σύνολο που αν και δεν γεμίζει το μάτι για παρόμοιες επιτυχίες όπως αυτές των προηγούμενων ετών θα παλέψει σίγουρα για να κρατήσει ψηλά το ελληνικό μπάσκετ σε μια δύσκολη και άσχημη για το ελληνικό μπάσκετ χρονική περίοδο.
Αυτή θα είναι η εθνική της νέας δεκαετίας με τα συν και τα πλην της. Με αυτή θα χαρούμε, θα λυπηθούμε, θα εκνευριστούμε, θα πανηγυρίσουμε. Ας τη στηρίξουμε και αγαπήσουμε από τώρα. Το χρειάζεται στη δύσκολη προσπάθεια τόσο την τωρινή όσο και τη μακροχρόνια, να διατηρηθεί δηλαδή εκεί που οι προηγούμενες φουρνιές την έφτασαν, στην κορυφή.
διόλου εύκολη αποστολή καθώς ο προημιτελικός, αλλά και ο αγώνας κατάταξης (σε περίπτωση ήττας στους 8) πιθανότατα θα μας ρίξει στα δόντια ακόμα δυνατότερων μεγαθηρίων.
Όπως και να 'χει, ακόμα και στην περίπτωση αποτυχίας και απώλειας του εισητηρίου για το προολυμπιακό η καινούργια νεανική και φρέσκια Εθνική του Ηλία Ζούρου θα έχει κερδίσει πολλά. Οι άπειροι της δωδεκάδας μετά το τέλος της φετινής πορείας θα έχουν κερδίσει σε εμπειρίες, εικόνες, παραστάσεις. Θα αφήσουν τη θέση στην άκρη του πάγκου και θα κληθούν να ανταποκριθούν σε αυτή του πρωταγωνιστή. Η ευκαιρία για αυτούς να μπουν στο πετσί των νέων τους πιο απαιτητικών ρόλων είναι το φετινό τουρνούα και πρέπει να την αξιοποιήσουν στο έπακρο. Φυσικά σε αυτό θα συμβάλλει η συνύπαρξη τους με τους τρεις εναπομείναντες της παλιάς ομάδας τον Φώτση, τον Μπουρούση και το Ζήση που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα μεταλαμπαδεύσουν την μπασκετική... σοφία τους στα νεότερα παιδιά - χωρίς να εννούμε φυσικά ότι τους πήραν και τα χρόνια.
Όχι ότι υστερεί τόσο σε εμπειρία ο Καλάθης, ο Βασιλειάδης, ο Κουφός, ο Σλούκας, ο Παπανικολάου (...) αφού αγωνίζονται όλοι σε υψηλό επίπεδο με τους συλλόγους τους όμως η φανέλα με το εθνόσημο είναι άλλη υπόθεση. Χρειάζεται περισσότερη εμπειρία, ικανότητα στη διαχείρηση καταστάσεων, δυνατότερο χαρακτήρα , ισχυρή αφοσίωση και πείσμα. Αυτά που σε μεγάλο βαθμό ήδη έχουμε δει μετά το στραπάτσο από τα Σκόπια στα δύο επόμενα παιχνίδια με Μαυροβούνιο και Κροατία. Ήδη ο Ηλίας Ζούρος γεύεται λίγο από τους πρώτους άγουρους ακόμα καρπούς των προσπαθειών του (του ίδιου , του επιτελείου και των παικτών φυσικά) με τις καλές εμφανίσεις της ομάδας.
Όταν σιγά σιγά και οι εναπομείναντες της δεύτερης χρυσής γενιάς της "επίσημης αγαπημένης" θα αποχωρήσουν από την ομάδα θα ξέρουν ότι δεν θα αφήνουν την ομάδα στην τύχη της, αλλά σε ένα ελπιδοφόρο σύνολο που αν και δεν γεμίζει το μάτι για παρόμοιες επιτυχίες όπως αυτές των προηγούμενων ετών θα παλέψει σίγουρα για να κρατήσει ψηλά το ελληνικό μπάσκετ σε μια δύσκολη και άσχημη για το ελληνικό μπάσκετ χρονική περίοδο.
Αυτή θα είναι η εθνική της νέας δεκαετίας με τα συν και τα πλην της. Με αυτή θα χαρούμε, θα λυπηθούμε, θα εκνευριστούμε, θα πανηγυρίσουμε. Ας τη στηρίξουμε και αγαπήσουμε από τώρα. Το χρειάζεται στη δύσκολη προσπάθεια τόσο την τωρινή όσο και τη μακροχρόνια, να διατηρηθεί δηλαδή εκεί που οι προηγούμενες φουρνιές την έφτασαν, στην κορυφή.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάνε το σχόλιο σου.