Μπορεί;

Ο Παναθηναϊκός διπλασίασε τις νίκες του επί του Ολυμπιακού ενώ στη Θεσσαλονίκη σε ένα ακόμα συναρπαστικό παιχνίδι, μια ντερμπάρα με τα όλα της στο οποίο και οι δύο ομάδες διεκδικούσαν με αξιώσεις τη νίκη τον καθοριστικότερο παράγοντα τον αποτέλεσε ξανά η έδρα. Αναμένουμε το τρίτο ματς στη Θεσσαλονίκη σε μια σειρά που έχει ακόμα δρόμο και δεν χωρούν προβλέψεις, αλλά θα μου επιτρέψετε να σταθούμε λίγο παραπάνω στο ντέρμπι των "αιωνίων" σήμερα.

Ο Ολυμπιακός για άλλη μια φορά μπήκε πολύ καλύτερα στο παιχνίδι ενώ ο Παναθηναϊκός για ένα ολόκληρο ημίχρονο ακολουθούσε στο σκορ ψάχνοντας λύσεις. Όπως και στο ΣΕΦ, ο Ίβκοβιτς...
εμπιστεύτηκε τα σουτ μέσης απόστασης του Μαυροκεφαλίδη που απέδωσαν καρπούς αυτή τη φορά, αλλά και την αγωνιστική επιστροφή του Βασίλη Σπανούλη που (και σύμφωνα με το ranking) ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης για τον Ολυμπιακό. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τη μάχη των ριμπάουντ και χάρη σε αυτά σε συνδυασμό κάποιες κακές άμυνες των αντιπάλων έμενε κοντά στο σκορ. Τα 7 περισσότερα λάθη του Παναθηναϊκού ήταν στατιστικό στοιχείο που φανερώνει την αιτία της διαφοράς των 6 πόντων στο ημίχρονο υπέρ των φιλοξενούμενων.

Η τρίτη περίοδος θα αποκτήσει οδηγό τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι από τα πρώτα κιόλας λεπτά ακόμα κι αν δεν είχε δημιουργήσει ακόμη διαφορά. Ο Διαμαντίδης ανέβηκε (χωρίς να εντυπωσιάσει), ο Μπατίστ δεν είχε αντίπαλο στο inside game και με την χρυσή ζώνη προσαρμογής που έχει γίνει ο εφιάλτης της επίθεσης του Ολυμπιακού ο Παναθηναϊκός βρήκε τρόπο να επιστρέψει δυναμικά. Ο Τεόντοσιτς ήταν αρνητικός και τα νεύρα δεν του επέτρεψαν παρά να έχει 1/6 τρίποντα και έγινε ξανά εμφανής ότι η συνύπαρξη του Σέρβου με τον Σπανούλη στα γκαρντ είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Από τη στιγμή που ο Μπουρούσης ατύχησε στο χαμένο κάρφωμα επήλθε το βραχυκύκλωμα της ομάδας του Ντούντα και ξεκίνησε το πάρτι του Παναθηναϊκού με την επισφράγιση της νίκης των πρασίνων. Αμυντική αναρχία, επιθετικά λάθη, και κρίσιμα αμυντικά παραπτώματα των γκαρντ που οδήγησαν σε ευκολότερους πόντους για τους πράσινους κι ένας Ίβκοβιτς που έβλεπε την ομάδα του να καταστρέφει ότι έχτιζε σε όλο το παιχνίδι όντας κι αυτός αδύναμος πια να αντιδράσει. Ελπίζω να μην επηρεάζεστε από το κλίμα περί διαιτητικών λαθών που καλλιεργούν τόσο οι δηλώσεις του Ίβκοβιτς όσο και τα πρωτοσέλιδα. Υπήρξαν σφυρίγματα υπέρ του Παναθηναϊκού, αλλά δεν ήταν αυτά που έκριναν το παιχνίδι και σοβαρά λάθη παρόμοια με αυτά του περσινού τρίτου τελικού δεν έγιναν.

Το θέμα είναι τώρα εάν μπορεί να αντιδράσει ο Ολυμπιακός αφού έχει βρεθεί 2-0 πίσω στο σκορ της σειράς. Μπορεί; Ελάχιστοι από τους φίλους της ομάδας πιστεύουν την ανατροπή και είναι ερωτηματικό εάν και οι ίδιοι οι παίκτες έχουν πίστη στην ανατροπή μετά από δύο παιχνίδια που έφτασαν κοντά στη νίκη, αλλά στο τέλος (με διαφορετικό τρόπο και εξέλιξη παιχνιδιού) τελικά γνώρισαν την ήττα. Βέβαια οι ίδιοι είναι υποχρεωμένοι να ελπίζουν πάντα άλλωστε αν το δούμε ρεαλιστικά η φετινή σεζόν για τον Ολυμπιακό χωρίς το πρωτάθλημα θα είναι όχι απλά κακή, αλλά η χειρότερη της πενταετίας βάσει προσδοκιών, στόχων, ρόστερ και ευρωπαϊκής πορείας φυσικά.

Με πράσινα μάτια: Ο Παναθηναϊκός και στα δύο ματς βγήκε νικητής στις λεπτομέρειες και σε καθοριστικά σημεία ήταν καλύτερος έχοντας εκτός την παραπάνω εμπειρία και ψυχραιμία αρκετές φορές (και στα δύο παιχνίδια βρέθηκε πίσω στην αρχή με περίπου 10 πόντους) ώστε να επιστρέψει και να προσπεράσει. Με την ίδια άμυνα και στα δύο παιχνίδια πέτυχε να θολώσει την επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού και παράλληλα ήταν νικητής στη μάχη των ριμπάουντ. Πέτυχε το 2-0 και χρειάζεται μια νίκη σε τρία παιχνίδια για να πανηγυρίσει το 9ο πρωτάθλημα.

Με κόκκινα μάτια: Ο Ολυμπιακός μπήκε και στα δύο παιχνίδια πολύ καλύτερος όμως στην πορεία οι πράσινοι πήραν το ρυθμό και οι ερυθρόλευκοι ακολουθούσαν. Παίκτες κλειδιά στις 3 φετινές νίκες επί του ΠΑΟ δεν έδωσαν αντίστοιχη βοήθεια (Χαλπερίν, Τεόντοσιτς και ακόμα Κέσελ, Έρτσεγκ, Παπαλουκάς και ο Πρίντεζης). Η αρνητική πλευρά για τη συνέχεια λέει ότι με την πλάτη στον τοίχο και την επιτακτική ανάγκη των (νέων) 3 συνεχόμενων νικών τα πράγματα είναι δύσκολα και η ανατροπή όνειρο θερινής νυκτός, άλλωστε για πολλούς η πρώτη ήττα-απώλεια πλεονεκτήματος έδρας υπήρξε η καταστροφικότερη - θα δείξει. Η θετική πλευρά (ναι, υπάρχει και τέτοια) λέει ότι ο Ολυμπιακός έχει δύο παιχνίδια στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ στα οποία καλείται να διορθώσει τα όποια λάθη έγιναν στα προηγούμενα αντίστοιχα παιχνίδια και αφού κάνει το 2-2 να κριθεί η κούπα στο ΣΕΦ.

Υ.Γ. Δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τη δήλωση του Μπουρούση μετά το τέλος του ματς περί αποχώρησης από την Εθνική εξηγώντας ότι η επιλογή του σχετίζεται με τις κακές διαιτησίες στα ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού γιατί ελπίζω να ειπώθηκε εν θερμώ από τον συμπαθέσαστο σέντερ και ελπίζω να αναιρεθεί σύντομα. Δεν θα αδικήσω τον διεθνή (;) σέντερ καθώς όντως υπάρχει ένα γενικό σπρώξιμο στον Παναθηναϊκό, άλλες φορές περισσότερο κι άλλες φορές λιγότερο όμως όπως και να ΄χει δεν είναι σωστό αν εμπλέκονται οι δύο μεγάλοι σύλλογοι με την Εθνική δίνοντας παραπάνω τροφή στον Τύπο για διχασμό των διεθνών. Χωρίς Διαμαντίδη, Μπουρούση και πιθανότατα Σπανούλη και Παπαλουκά τι θα κάνουμε στο ερχόμενο Ευρωμπάσκετ; Τουρισμό στη Λιθουανία;
Υ.Γ. 2  Εν τω μεταξύ, ο σέντερ του Ολυμπιακού δεν είχε πει ότι δεν θα κάνει δηλώσεις μέχρι το τέλος της σεζόν; Τελείωσε ακόμα η χρονιά και δεν το ξέρουμε ή μήπως και οι ίδιοι οι παίκτες έπαψαν να πιστεύουν ότι μπορούν να κατακτήσουν το πρωτάθλημα; Ας ελπίσουμε πάντως ότι όπως αθέτησε αυτόν του το λόγο να κάνει το ίδιο και για την αποχώρηση του από την Επίσημη Αγαπημένη.