Χθες είδαμε δύο μεγάλους αγώνες, δύο ντέρμπι με όλη τη σημασία της λέξης ανάμεσα στις τέσσερις μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα ασχέτως εάν η διαφορά των θέσεων 1-2 και 3-4 είναι τεράστια. Δύο χορταστικά συναρπαστικά και θεαματικά παιχνίδια ανάμεσα σε μεγάλες και ιστορικές ομάδες σε δύο καυτές έδρες και χωρίς επεισόδια! Στην ουσία τα δύο μεγαλύτερα μπασκετικά (και όχι μόνο) ντέρμπι στην Ελλάδα, το ένα εξ Αθηνών και το άλλο εκ Θεσσαλονίκης. Αυτά τα παιχνίδια κόντρα στους καιρούς και το κακό χάλι του πρωταθλήματος έδωσαν ανάσα στο ελληνικό μπάσκετ και παράλληλα μας προετοίμασαν για τα καλύτερα για τη συνέχεια των δύο σειρών αφού η πρώτη τους αναμέτρηση τόσο του ΠΑΟΚ με τον Άρη όσο και του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκού ήταν αμφίρροπη και με πολλές διακυμάνσεις στο σκορ. Νομίζω ότι μέχρι στιγμής οι τελικοί είναι όχι απλά αντάξιοι των προσδοκιών μας, αλλά και ανώτεροι κι αν τα ΟΣΦΠ-ΠΑΟ τα έχουμε συνηθίσει, το ΠΑΟΚ-Άρης είναι το καινούργιο και συνάμα κλασικό ντέρμπι που μας έχει κερδίσει. Δεν θα είναι υπερβολή νομίζω ότι θύμισε κάτι από τις μυθικές μάχες των δύο πριν είκοσι χρόνια περίπου.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο ΠΑΟΚ δυσκολεύτηκε, αλλά τελικά νομίζω ότι κέρδισε δίκαια τον Άρη στην Πυλαία, αλλά δεν νομίζω ότι λέει και πολλά αυτό αφού ο Άρης δείχνει πιο έτοιμος να πάρει διπλό στο Παλατάκι απ' ότι ο ΠΑΟΚ στο Αλεξάνδρειο, παρ' όλα δεν δίνω προβάδισμα στον Άρη ούτε στο δικέφαλο. Κι αν οι κίτρινοι θεωρούνται πιο πλήρεις βάσει ρόστερ από πολλούς αρκεί μάλλον η εμπειρία του Μαρκόπουλου, η κλάση του Μάρσαλ και το πλεονέκτημα έδρας φυσικά των ασπρόμαυρων για να ισοσταθμίσουν τα πράγματα. Τελειώνοντας, από το χθεσινό παιχνίδι ξεχωρίζω τη μοναδική και απίστευτη φάση στα τελευταία δεύτερα της 3ης περιόδου όπου μετά από τρίποντο του Γιαννακίδη ακολουθεί μια ακόμα βόμβα από το Χαραλαμπίδη σε 0 χρόνο πίσω από τη σέντρα!!! Μοναδικές στιγμές, μοναδικά ντέρμπι!
Πάμε και στο παιχνίδι που έγινε αργότερα στο ΣΕΦ όπου το break του Παναθηναϊκού είναι πια γεγονός. Ας είμαστε ειλικρινείς, 4 νίκες σερί επί του Παναθηναϊκού θα ήταν εξωπραγματικό ρεκόρ και βάσει στατιστικής η ήττα ήρθε λογικά για τους ερυθρόλευκους αφού δεν νομίζω ότι υπάρχει ομάδα στην Ευρώπη που σε 4 ματς να καταφέρει να μετρήσει ισάριθμες νίκες επί της ομάδας του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (μετά και το 3-1 επί της Μπαρτσελόνα δεν νομίζω πια να διαφωνεί με αυτό κάποιος).
Αν και τα πρώτα λεπτά έδειχναν το ακριβώς αντίθετο με τον Ολυμπιακό να κάνει πολύ δυναμική αρχή με το δίδυμο Τεόντοσιτς και Μπουρούση να καίει πραγματικά και τη διαφορά να φτάνει στους 9 πόντους. Ωστόσο η ζώνη προσαρμογής ήταν η εύστοχη επιλογή του Ζοτς ο οποίος επανέφερε τους πράσινους στο παιχνίδι και μάλιστα έφτιαξαν και μια μικρή διαφορά. Ο Μπατίστ έκανε πάρτι στη ρακέτα, ο Διαμαντίδης ήταν για άλλη μια φορά σε ντέρμπι αιωνίων εξαιρετικός στον ηγετικό τομέα ενώ ο Μάριτς ήταν ο κρυφός άσσος στο μανίκι και πέτυχε 6/6 δίποντα!!!
Όταν λοιπόν οι Πειραιώτες βρέθηκαν πίσω στο σκορ και έπρεπε να κυνηγούν έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους και εξαφάνισαν μέσα σε λίγα λεπτά την κυριαρχία και σιγουριά που είχαν χτίσει απέναντι στους πράσινους στα προηγούμενα τρία ντέρμπι ενώ παράλληλα φάνηκε να ξυπνά η φοβία και το κόμπλεξ κατωτερότητας των προηγούμενων χρόνων που οδήγησε σε νευρικότητα την ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς. Όταν ο Ολυμπιακός με πολύ ιδρώτα και κόπο ισοφάρισε τελικά οι λεπτομέρειες έβγαλαν νικητή τον Παναθηναϊκό ο οποίος πέτυχε το σπάσιμο της έδρας με τους οπαδούς του Ολυμπιακού να μένουν παγωτό και να ξενερώνουν για άλλη μια φορά, όπως κάθε φορά σχεδόν που γεμίζουν (σχεδόν) το ΣΕΦ περιμένοντας κάτι σημαντικό. Όπως και πριν δύο χρόνια όπου ο Ολυμπιακός πάλι είχε χάσει από το πρώτο παιχνίδι το αβαντάζ της έδρας και εάν δεν καταφέρει να πάρει το διπλό και στο ΟΑΚΑ την Κυριακή η προπέρσινη σειρά μοιάζει πολύ πιθανό αν επαναλαμβάνεται.
Εγώ αυτό που έχω να ευχηθώ είναι να συνεχίσουμε να βλέπουμε καλό μπάσκετ και στις δύο σειρές στα ματς που ακολουθούν χωρίς βία (αν και τα... μπινελίκια της κερκίδας βία είναι και αυτά, αλλά εγώ δεν μιλάω για λεκτική, αυτή δεν μπορούμε δυστυχώς να την αποφύγουμε) να χαρούμε και λίγο μπάσκετ και από το δικό μας πρωτάθλημα επιτέλους, όχι μόνο από Ευρώπη και ΝΒΑ. Να γίνει και λίγο το ελληνικό πρωτάθλημα θετική διαφήμιση για τη χώρα μας στο εξωτερικό γιατί μέχρι στιγμής δεν λένε και τα καλύτερα για το επίπεδο πολλών πραγμάτων στη λίγκα μας και δεν έχουν καθόλου άδικο.
Υ.Γ. Κάτι τελευταίο: Ο Ντρου Νίκολας διανύει τη χειρότερη και πιο ντεφορμέ περίοδο της καριέρας του. 0/7 ο Νίκολας;;;
Φίλε συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, χθές μπορώ να σου πώ πως το ΠΑΟΚ-Άρης το χάρηκα πολύ. Μακάρι οι δύο ομάδες απο την Θεσσαλονίκη να συνεχίσουν την ανοδική τους πορεία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς ελπίσουμε και άλλες ομάδες όπως η ΑΕΚ, το Περιστέρι, το Μαρούσι να βρούν το δρόμο τους και σε μερικά χρόνια να έχουμε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα.
ΥΓ: Ο Ζότς έχασε τον Νίκολας, τον οποίο κάλυψε ο Μάριτς.