Μπιλμπάο του Κατσικάρη και η δεύτερη από τη Ρεάλ έχουν δώσει νέο ενδιαφέρον στην κατάκτηση της πρωτιάς στη regular season. Άντε να τα βλέπουμε εμείς που περιμένουμε τόσες αγωνιστικές το Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός για να δούμε ποιος θα τερματίσει πρώτος καθώς ο ανταγωνισμός είναι τουλάχιστον μηδαμινός στα υπόλιπα ματς.
Το πρόγραμμα για τα δύο μεγαλύτερα club της Ισπανίας αντικειμενικά μοιάζει ευνοϊκότερο για τους Καταλανούς καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν τις Βαγιαδολίδ και Χιπούσκοα εντός έδρας και εκτός την Μπανταλόνα και την Αλικάντε, ομάδες που βάσει υλικού η Μπάρτσα μπορεί να νικήσει με άνεση αν και με την φανερά απογοητευμένη από το στραπάτσο της Ευρωλίγκα ομάδα της Βαρκελώνης δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος. Τα τελευταία παιχνίδια αντίθετα για την "Βασίλισσα" στην κανονική περίοδο κρύβουν πολλές παγίδες καθώς έχει να παίξει με Σαραγόσα και Φουενλαμπράδα εκτός έδρας και με Κάχα Λαμποράλ και Καχασόλ στην Κάχα Μάχικα. Πρόγραμμα που δύσκολα θα βγάλουν οι παίκτες του Εμμανουέλ Μολίν χωρίς απώλειες.
Ακόμα κι έτσι πάντως, δηλαδή με το προβάδισμα της ομάδας του Πασκουάλ για την κατάληψη της πρώτης θέσης στην ACB, η Ρεάλ δείχνει πως, απαλλαγμένη από τα προβλήματα που δεν την αφήνουν παρά τις φιλόδοξες μεταγραφές να φτάσει ψηλά εντός κι εκτός των συνόρων της Ισπανίας τα τελευταία χρόνια, να έχει ξεκινήσει μια μικρή εκδίκηση απέναντι στην αιώνια αντίπαλο της. Ενώ οι Μπλαουγκράνα πάνε από ήττα σε ήττα έχοντας χάσει την εκρηκτικότητα και τη διάθεση τους μετά από τη σειρά με τον Παναθηναϊκό, οι παίκτες της Ρεάλ με σταθερά βήματα έφτασαν στο final 4 (έπειτα από δεκαπενταετή απουσία) και αν και για πολλούς αουτσάιντερ απέναντι στην Μακάμπι φιλοδοξούν να κατακτήσουν την κορυφή της Ευρώπης μέσα στη μισητή πόλη της Βαρκελώνης. Το σενάριο μοιάζει να μην συγκεντρώνει τόσες πιθανότητες, αλλά - διάβολε, όπως θα φώναζε και ο αγαπημένος Βασίλης Σκουντής - είναι περίεργο να λες ότι μια ομάδα με τη φανέλα της Ρεάλ δεν είναι το φαβορί σε σχέση με άλλες τρεις ευρωπαϊκές ομάδες.
Κι όλα αυτά όχι με το μεγάλο όνομα του Έττορε Μεσίνα, αλλά με τον λιγότερο γνωστό βοηθό του Εμμανουέλ Μολίν που παρέμεινε μετά τη φυγή του συμπατριώτη του από τον πάγκο της Ρεάλ. Ο Μολίν έχοντας συνυπάρξει δίπλα στον Μεσίνα για 8 χρόνια (από το 2002 στην Μπενετόν Τρεβίζο μέχρι την ΤΣΣΚΑ και τέλος τη Ρεάλ Μαδρίτης) πήρε το τιμόνι και άφησε για λίγο (;) τη θέση του συνοδηγού και πλέον οδηγεί την ομάδα της πρωτεύουσας εκεί που δεν κατάφερε ο Μεσίνα. Η πελατειακή σχέση του με τον Πασκουάλ, η μηδενική συγκομιδή τίτλων και η ταμπέλα του looser από τον ιστορικό σύλλογο που μάταια προσπαθούσε να αφαιρέσει ήταν μερικοί από τους παράγοντες που δεν μπορούσαν να τον κρατήσουν άλλο στον έτσι κι αλλιώς φλεγόμενο πάγκο της Ρεάλ. Τα υπόλοιπα όπως και τον επακριβή λόγο της αποτυχίας του στην ομάδα και της παραίτησης μετά την (άνευ ουσιαστικής σημασίας) ήττα του στην τελευταία αγωνιστική του TOP 16 από τη Σιένα ίσως τα μάθουμε σε μελλοντική του συνέντευξη.
Δεν ξεγελιέμαι ότι η Ρεάλ θα κατακτήσει φέτος την Ευρωλίγκα ή το Πρωτάθλημα, πάντως αυτή τη στιγμή και με αποκορύφωμα τη χθεσινή της μεγάλη νίκη επί της Μπαρτσελόνα όλα δείχνουν πως το μομέντουμ είναι με το μέρος της Ρεάλ. Άλλωστε το ισπανικό πρωτάθλημα είναι πολύ απρόβλεπτο καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο περσινός εγχώριος τίτλος πήγε στην Κάχα Λαμποράλ και όχι στην Μπαρτσελόνα που ήταν το φαβορί...
Σωστά. Εγώ βλέπω τελικό Ρεάλ-Σιένα.
ΑπάντησηΔιαγραφή