Ο θρίαμβος, το χαστούκι και οι Ισπανοί...

Το συγκεκριμένο άρθρο θα μπορούσε να αποτελεί κομμάτι από... Πρωταπριλιάτικη φάρσα λόγω και της ημερομηνίας όμως ευτυχώς και δυστυχώς μαζί είναι η πραγματικότητα για τις δύο ελληνικές ομάδες στην Ευρωλίγκα.

Ο μεγάλος Παναθηναϊκός υπέταξε το θηρίο της Μπαρτσελόνα με ένα βγαλμένο από τα όνειρα του πιο αισιόδοξου φίλου της ομάδας 3-1 (αντί για 3-0...) έχοντας τη δίψα για έναν ακόμα ευρωπαϊκό τίτλο, το μέταλλο της ομάδας που επιμελώς γυαλίζει και... ακονίζει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τη μοίρα του συλλόγου να είναι καταδικασμένος πρωταγωνιστής και απόλυτο αφεντικό της Ευρώπης στην τελευταία δεκαπενταετία και κυρίως μετά την έλευση του Ζοτς. Φτάνοντας σε ένα ακόμα final 4, αν είσαι ο Ομπράντοβιτς το "so what?" που είπε αιφνιδιάζοντας τους δημοσιογράφους μετά το ματς είναι απόλυτα λογικό καθώς μόνο ένας ακόμα τίτλος είναι ικανός να συγκινήσει και να ικανοποιήσει 100% έναν φτασμένο και με τα τρόπαια του Σέρβου προπονητή και όχι η ψευδαίσθηση της διεκδίκησης του ή ένας πλασματικός στόχος όπως το final 4.

Οι πράσινοι αν και το αουτσάιντερ (με βάση το μπάτζετ, το ρόστερ, το αβαντάζ έδρας και τη διεξαγωγή του final 4 μέσα στο σπίτι της Μπαρτσελόνα) δεν έδειξαν σε κανένα από τα 4 παιχνίδια κατώτεροι των Πρωταθλητών Ευρώπης και ούτε βρέθηκαν μέσα στο παιχνίδι να χάνουν με μια μεγάλης έκτασης διαφορά όπως πιθανότατα θα περιμέναμε κυρίως στην Ισπανία. Αντιθέτως φορώντας ανελλιπώς το καλό ευρωπαϊκό του πρόσωπο έκλεισε όλα τα στόματα που τον ξέγραψαν (συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του συντάκτη του άρθρου που ποτέ δεν απέκλεισε σαν ενδεχόμενο την πρόκριση του ΠΑΟ, αλλά δεν την περίμενε κιόλας) και βροντοφώναξε έτοιμος να σηκώσει ένα ακόμη ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ο Παναθηναϊκός πήρε εκδίκηση για όλες τις προηγούμενες ήττες του από τους Καταλανούς (και ακόμα και αυτές των άλλων ελληνικών ομάδων όπως ο Ολυμπιακός και το Μαρούσι) και εάν φτάσει και στο τέρμα της διαδρομής κατακτώντας τον 6ο τίτλο του μέσα στη Βαρκελώνη (!!!) θα έχει φτάσει στο αποκορύφωμα της επίδειξης δύναμης του απέναντι στο ΠΡΩΗΝ απόλυτο φαβορί.

Στην αντίπερα όχθη, τα νέα είναι άσχημα καθώς η πορεία του Ολυμπιακού στους φετινούς προημιτελικούς είναι αντίστροφη του Παναθηναϊκού. Οι ερυθρόλευκοι μετά το 1-1 στο ΣΕΦ και την επιστροφή της Σιένα στο παιχνίδι της πρόκρισης έχασε και τα δύο παιχνίδια στην Τοσκάνη δίνοντας τη δίκαιη και πανάξια θέση στο φετινό final 4 στους Ιταλούς που παρουσιάστηκαν σαφώς καλύτεροι στον αγωνιστικό χώρο και στα τρία ματς που επικράτησαν του Ολυμπιακού. Οι σοβαροί Ιταλοί αν και στο χθεσινό παιχνίδι έδωσαν ευκαιρίες στους Κυπελλούχους Ελλάδας για το break εκείνοι τις πέταγαν συνεχώς στον κάλαθο των αχρήστων προβληματίζοντας όχι τους παίκτες της Σιένα, αλλά τους φίλους του Ολυμπιακού και τον Ντούσαν Ίβκοβιτς ο οποίος μετά από τη σαρωτική επικράτηση του πρώτου παιχνιδιού μου φάνηκε ότι κι αυτός έχασε την μπάλα καθώς δεν το περίμενε και γνώριζε ότι θα έκανε τελικά κακό στην ομάδα. Έτσι ακόμα κι ο "Σοφός" φάνηκε αδύναμος.

Όταν στο χθεσινό last chance παιχνίδι καλύτερος παίκτης είναι ο Γκόρντον τότε αντιλαμβάνεσαι τη μετριότητα του υπόλοιπου συνόλου. Χθες μπορεί να το πάλεψε και να ροκάνισε μετά κόπου και χρόνου το καταδικαστικό -16 σε ένα ελπιδοφόρο -5 δεν έδειξε το απαραίτητο καθαρό μυαλό και παγιδευμένος στο παιχνίδι της Σιένα η οποία χωρίς να έχει τα τρελά ποσοστά διατηρούσε καλή επαφή με το καλάθι είτε με τον εξαιρετικό χθες Λαβρίνοβιτς είτε με τα σουτ του έμπειρου Στόουνρουκ και του Χάιρστον απώλεσε γρήγορα τις ελπίδες για πέμπτο ματς και συμβιβάστηκε με το διαφαινόμενο αποκλεισμό του. Η Σιένα έδωσε τις δικές της απαντήσεις και παρ' ότι το ντροπιαστικό -48 έχει περάσει στην ιστορία ως μια από τις χειρότερες βραδιές της Πρωταθλήτριας Ιταλίας αυτό φαίνεται να είναι το τελευταίο που φαίνεται να νοιάζει τον Πιανιτζιάνι που πήρε το μάθημα του και κατανίκησε τον Ίβκοβιτς σε 3 σερί παιχνίδια επαναφέροντας την τάξη στην ομάδα του.

Παρά το δυνατό χαστούκι που δέχτηκε στη σειρά αγώνων με την ομάδα του Νίκου Ζήση κανείς δεν είπε ότι ο Ολυμπιακός φέτος κυνηγούσε την Ευρωλίγκα. Σίγουρα όλοι ένιωθαν ότι η 3η σερί συμμετοχή σε final 4 είναι εφικτή και μέσα στις δυνατότητες της ομάδας του Πειραιά παρ' όλα αυτά εκείνο που λαχταράει ο κόσμος και φυσικά οι αφοί Αγγελόπουλοι δεν είναι τίποτα άλλο από το Πρωτάθλημα. Από εκεί θέλουν να ξεκινήσουν και φάνηκε και από τα έξαλλα πανηγύρια μετά το διπλό στο ΟΑΚΑ. Οι φίλοι του Ολυμπιακού δεν έδειξαν τέτοιο ενθουσιασμό ούτε στη νίκη απέναντι στην Φενέρμπαχτσε που κατωχυρώθηκε η πρωτιά στον όμιλο του TOP 16 ούτε καν μετά το 89-41 στο πρώτο ματς με τη Σιένα. Η φετινή ομάδα σε αυτό στοχεύει πάνω απ΄ όλα: στην κατάκτηση των εγχώριων τίτλων γι' αυτό εξάλλου και δώθηκαν τόσα λεφτά όσα για να είναι ικανός ο Ολυμπιακός να νικήσει στα κρίσιμα παιχνίδια τον Παναθηναϊκό. Το πλεονέκτημα έδρας για το πρωτάθλημα είναι κοντά στο να εξασφαλιστεί έτσι οι βάσεις χτίζονται. Η χρονιά θα είναι αρνητική όχι εάν δεν πάει στο final 4, αλλά εάν δεν σπάσει την κυριαρχία των πρασίνων ούτε φέτος. Οπότε η ζωή συνεχίζεται για τους ερυθρόλευκους.

Στα υπόλοιπα πέραν του ελληνικού, αλλά του γενικότερου μπασκετικού ενδιαφέροντος το αξιοπρόσεκτο είναι ότι το φετινό κορυφαίο ευρωπαϊκό ραντεβού του μπάσκετ στην πρωτεύουσα της Καταλονίας θα έχει μόλις μια Ισπανική ομάδα καθώς τόσο η Κάχα Λαμποράλ όσο και η Μπαρτσελόνα αποκλείστηκαν παρ' ότι είχαν πλεονέκτημα έδρας. Η ασταμάτητη στο Ισραήλ ομάδα του Ντέιβιντ Μπλατ έκανε πλάκα στους Βάσκους και έφτασε σχετικά εύκολα στο 3-1 με 2 νίκες στη Nokia Arena και όπως είπαμε και παραπάνω η Μπαρτσελόνα εκτοπίστηκε από τη θέση του απόλυτου φαβορί της φετινής Ευρωλίγκας από ένα... πραγματικό αφεντικό της Ευρώπης, τον Παναθηναϊκό. Έτσι ο απολογισμός είναι μια ελληνική, μια ιταλική και μια ισραηλινή ομάδα. Η τέταρτη που θα συμπληρώσει το καρέ και θα αντιμετωπίσει στα ημιτελικά στις 6 Μαΐου τη Μακάμπι θα είναι οπωσδήποτε ισπανική καθώς αναμένουμε την Τρίτη το αποτέλεσμα της αμφίρροπης σειράς παιχνιδιών μεταξύ της Ρεάλ και της Βαλένθια. Η ομάδα που θα κάνει το 3-2 στην Κάχα Μάχικα θα είναι η μοναδική ισπανική ομάδα παρ' ότι η χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου φιλοδοξούσε να έχει τουλάχιστον 2 και στην καλύτερη 3 ομάδες στο final 4.