Απουσίαζα για λίγες μέρες λόγω μιας γρίπης που με άφησε λίγο πίσω. Όχι τόσο πάντως ώτσε να μην μείνω κοντά στα πεπραγμένα των δεύτερων παιχνιδιών στα ζευγάρια των 8 κορυφαίων ομάδων της Ευρωλίγκας όπου είδαμε και το αξιοσημείωτο ότι μετά από τις νίκες όλων των γηπεδούχων τη σειρά να παίρνουν και οι φιλοξενούμενοι αρπάζοντας μεγάλης σημασίας διπλά και παράλληλα ταράζοντας τις ομάδες με το πλεονέκτημα έδρας που λίγο ή πολύ...
κάθισαν επαναπαυμένοι στην πρόσκαιρη επιτυχία τους. Έτσι σκέφτηκα να εκφράσω μερικές σκόρπιες σκέψεις για την εξέλιξη της σειράς σε κάθε ζευγάρι.
Παίρνοντας αρχή από τη φιλόδοξη - και φέτος - Κάχα Λαμποράλ που οι βλέψεις της για επιστροφή στα final 4 έπειτα από 3 χρόνια μετά το μεγάλο break της Μακάμπι στη Βιτόρια την Πέμπτη αρχίζουν να περιορίζονται. Πλέον καλείται να νικήσει στη φλεγόμενη και αποδεδειγμένα πανίσχυρη έδρα της ομάδας του Ντέιβιντ Μπλατ μια φορά στα επόμενα δύο ματς. Μην ξεχνάμε ότι η Ισραηλινή ομάδα έκανε και το καλύτερο ρεκόρ στη regular season ολοκληρώνοντας με μόλις 1 ήττα σε 10 αγώνες. Η Κάχα Λαμποράλ έχει πολύ δύσκολη αποστολή καθώς ειδικά στη Nokia Arena η Μακάμπι γίνεται διπλά εκρηκτική οπότε μάλλον η παρτίδα γέρνει προς... Τελ-Αβίβ μεριά. Παρ' όλα αυτά εγγυημένης αξίας μονάδες όπως οι στηλοβάτες Τελέτοβιτς και Σαν Εμετέριο σε συνδυασμό με τους Λόγκαν και Χουέρτας όπου ξεχωρίζουν από την υπόλοιπη ομάδα δεν μπορούν να υποτιμηθούν. Ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης είχε εξαιρετική επίδοση και μεγάλη συνεισφορά στη νίκη της ομάδα του και πλέον η Μακάμπι έχει βάσιμες ελπίδες να φτάσει στη Βαρκελώνη σπάζοντας και λιγάκι το ήδη μπόλικο Ισπανικό στοιχείο του φετινού final 4 από πλευράς ομάδων, αλλά και τοποθεσίας.
Ρεάλ και Βαλένθια στο ζευγάρι που αποτελεί υπόθεση Ισπανική. Η Ρεάλ που μετά τη φυγή του Μεσίνα έχει αποδυναμωθεί αισθητά στον πάγκο της και από την άλλη η Βαλένθια που με ένα γερό χαρτί στη θέση του κόουτς έχει ήδη δείξει τις διαθέσεις της με το 1-1 στην Κάχα Μάχικα και πλέον με δύο σερί παιχνίδια στο δικό της γήπεδο όλα είναι πιθανά. Η Ρεάλ μπορεί να έχει περισσότερο πλουραλισμό και να θεωρείται καλύτερη ομάδα όμως πλέον η Βαλένθια είναι αρκετά κοντά να γίνει η μεγάλη έκπληξη της φετινής διοργάνωσης καθώς η ενδεχόμενη παρουσία της ανάμεσα στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη θα αποτελέσει επίτευγμα σπουδαιότερο κι από την περσινή επιτυχία του Eurocup. Ας μην ξεχνάμε ότι με την έλευση του Πέσιτς η Βαλένθια και κόντρα στα προγνωστικά και τις πιθανότητες έφτασε στο Top 16 και αφήνοντας πίσω την Φενερμπαχτσέ στους 8 της διοργάνωσης. Και ποιος ξέρει ακόμα που μπορεί να φτάσει η ομάδα των ταλαντούχων Κουκ, Μαρτίνεθ και Ντε Κολό. Το σίγουρο είναι ότι η Βασίλισσα πρέπει να αντιδράσει γρήγορα γιατί αν έχει μια μεγάλη ευκαιρία να διεκδικήσει έναν τίτλο αυτή είναι η φετινή.
Πάμε και στα δικά μας. Θα ξεκινήσω από τον Παναθηναϊκό λόγω της σπουδαίας εκτός έδρας νίκη του επί της Μπαρτσελόνα. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς απέδειξε ότι διατηρεί το μεγαλείο ενός ευρωπαϊκού κολοσσού που δεν έχει τυχαία 5 τρόπαια και σταθερό πρωταγωνιστικό ρόλο κάθε χρόνο στην Ευρωλίγκα κερδίζοντας τους Καταλανούς μέσα στην έδρα τους. Και αν δεν υπήρχαν και οι παραφωνίες από πλευράς ρέφερι στο πρώτο ματς θα μπορούσαμε τώρα να μιλάμε για ένα ανέλπιστο 2-0. Βέβαια σε τέτοια περίπτωση ο Παναθηναϊκός θα ήταν το απόλυτο αφεντικό όμως πλέον με το 1-1 είναι για να λέμε την αλήθεια αουτσάιντερ. Κι αυτό γιατί μετά από την εξαιρετική εμφάνιση του πρώτου παιχνιδιού και τη μεγάλη νίκη του δεύτερου το γόητρο των Πρωταθλητών Ευρώπης έχει σαφέστατα πληγωθεί καθώς η πιο μεγάλη ώρα γι' αυτούς είναι τώρα. Τώρα καλούνται να αποδείξουν το ότι αξίζουν τον τίτλο του απόλυτου φαβορί της φετινής Ευρωλίγκας και να δείξουν στο παρκέ ότι είναι καλύτεροι από τον Παναθηναϊκό που τους πήρε το σκαλπ και στα δύο ματς. Και θα το κάνουν. Από την άλλη η αβεβαιότητα της ισχύος του ΟΑΚΑ σαν έδρα καθώς φέτος εκεί οι Πρωταθλητές Ελλάδας έχουν κάνει ήδη απρόσμενες και καθοριστικές ήττες (όπως αυτή απέναντι στη Βαλένθια και φυσικά η καταδικαστική ήττα τους από τη Λιέτουβος Ρίτας που τους έστειλε απευθείας στα νύχις της Μπάρτσα) είναι παράγοντας που θα παίξει σημαντικό ρόλο. Σε κάθε περίπτωση πάντως ο Παναθηναϊκός ήδη έχει πετύχει τη νίκη στο Παλαού Μπλαουγκράνα και αν και αουτσάιντερ σε σχέση με τους φετινούς διοργανωτές που αντικειμενικά έχουν καλύτερη ομάδα με το μυαλό του Ζοτς, του Μήτσου και των άλλων του παικτών μπορεί να δαμάσει το θηρίο που λέγεται Μπαρτσελόνα.
Τελευταίο άφησα τον Ολυμπιακό ο οποίος μετά από μια νίκη που μάλλον δεν χώνεψαν ποτέ οι ερυθρόλευκοι και όπως σωστά παραδέχτηκε σε δηλώσεις του ο Ντούντα τους γύρισε τελικά μπούμερανγκ ηττήθηκε από την (πραγματική) Σιένα μέσα στο ΣΕΦ με μια αξιοσέβαστη διαφορά των 17 πόντων που ήρθε κυρίως λόγω της απώλειας της συγκέντρωσης σε κρίσιμα σημεία, της κακής περιφερειακής άμυνας (που άφησε πολλά αμαρκάριστα και τελικώς εύστοχα σουτ στους Ιταλούς) και το μάζεμα πολλών εύκολων ριμπάουντ από τους Ιταλούς όπου με δεύτερες επιθέσεις ανέβαζαν τη διαφορά. Η Σιένα είχε εξαιρετικά ποσοστά κι αυτό που απορώ πραγματικά είναι τι συνέβη στις "μυστικές" και μακριά από αδιάκριτα βλέμματα προπονήσεις στο Αιγάλεω από τον Πιανιτζιάνι που ξέπλυνε την ντροπή της σχεδόν 50άρας του πρώτου απίστευτου παιχνιδιού. Πλέον με δύο ευκαιρίες στην Τοσκάνη ο Ολυμπιακός καλείται να διεκδικήσει το διπλό που δεν είναι ακατόρθωτο για μια μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα όπως είναι και οι Πειραιώτες. Άλλωστε στα "πρέπει" φέτος οι ερυθρόλευκοι έχουν αντιδράσει με μεγάλη επιτυχία όπως στο ματς με τη Φενερμπαχτσέ στην Πόλη. Ο Ολυμπιακός αν έχει τη σοβαρότητα που είχε στο πρώτο παιχνίδι και το ασίγαστο πάθος για τη νίκη που οφείλει να έχει κάθε ομάδα που στοχεύει ψηλά δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Έτσι κι αλλιώς ακόμα κι αν είχε καταφέρει το 2-0 ο Ολυμπιακός πάλι μια νίκη στην Ιταλία θα έψαχνε καθώς κι εκεί αν δεν ερχόταν τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα από ψυχολογικής πλευράς.
Τελειώνοντας, οι δύο έλληνες μονομάχοι έχουν ελπίδες και πρέπει να τις εξαντλήσουν για να είναι έστω ένας από τους δύο στη Βαρκελώνη, στην κορύφωση της φετινής Ευρωλίγκας.
κάθισαν επαναπαυμένοι στην πρόσκαιρη επιτυχία τους. Έτσι σκέφτηκα να εκφράσω μερικές σκόρπιες σκέψεις για την εξέλιξη της σειράς σε κάθε ζευγάρι.
Παίρνοντας αρχή από τη φιλόδοξη - και φέτος - Κάχα Λαμποράλ που οι βλέψεις της για επιστροφή στα final 4 έπειτα από 3 χρόνια μετά το μεγάλο break της Μακάμπι στη Βιτόρια την Πέμπτη αρχίζουν να περιορίζονται. Πλέον καλείται να νικήσει στη φλεγόμενη και αποδεδειγμένα πανίσχυρη έδρα της ομάδας του Ντέιβιντ Μπλατ μια φορά στα επόμενα δύο ματς. Μην ξεχνάμε ότι η Ισραηλινή ομάδα έκανε και το καλύτερο ρεκόρ στη regular season ολοκληρώνοντας με μόλις 1 ήττα σε 10 αγώνες. Η Κάχα Λαμποράλ έχει πολύ δύσκολη αποστολή καθώς ειδικά στη Nokia Arena η Μακάμπι γίνεται διπλά εκρηκτική οπότε μάλλον η παρτίδα γέρνει προς... Τελ-Αβίβ μεριά. Παρ' όλα αυτά εγγυημένης αξίας μονάδες όπως οι στηλοβάτες Τελέτοβιτς και Σαν Εμετέριο σε συνδυασμό με τους Λόγκαν και Χουέρτας όπου ξεχωρίζουν από την υπόλοιπη ομάδα δεν μπορούν να υποτιμηθούν. Ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης είχε εξαιρετική επίδοση και μεγάλη συνεισφορά στη νίκη της ομάδα του και πλέον η Μακάμπι έχει βάσιμες ελπίδες να φτάσει στη Βαρκελώνη σπάζοντας και λιγάκι το ήδη μπόλικο Ισπανικό στοιχείο του φετινού final 4 από πλευράς ομάδων, αλλά και τοποθεσίας.
Ρεάλ και Βαλένθια στο ζευγάρι που αποτελεί υπόθεση Ισπανική. Η Ρεάλ που μετά τη φυγή του Μεσίνα έχει αποδυναμωθεί αισθητά στον πάγκο της και από την άλλη η Βαλένθια που με ένα γερό χαρτί στη θέση του κόουτς έχει ήδη δείξει τις διαθέσεις της με το 1-1 στην Κάχα Μάχικα και πλέον με δύο σερί παιχνίδια στο δικό της γήπεδο όλα είναι πιθανά. Η Ρεάλ μπορεί να έχει περισσότερο πλουραλισμό και να θεωρείται καλύτερη ομάδα όμως πλέον η Βαλένθια είναι αρκετά κοντά να γίνει η μεγάλη έκπληξη της φετινής διοργάνωσης καθώς η ενδεχόμενη παρουσία της ανάμεσα στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη θα αποτελέσει επίτευγμα σπουδαιότερο κι από την περσινή επιτυχία του Eurocup. Ας μην ξεχνάμε ότι με την έλευση του Πέσιτς η Βαλένθια και κόντρα στα προγνωστικά και τις πιθανότητες έφτασε στο Top 16 και αφήνοντας πίσω την Φενερμπαχτσέ στους 8 της διοργάνωσης. Και ποιος ξέρει ακόμα που μπορεί να φτάσει η ομάδα των ταλαντούχων Κουκ, Μαρτίνεθ και Ντε Κολό. Το σίγουρο είναι ότι η Βασίλισσα πρέπει να αντιδράσει γρήγορα γιατί αν έχει μια μεγάλη ευκαιρία να διεκδικήσει έναν τίτλο αυτή είναι η φετινή.
Πάμε και στα δικά μας. Θα ξεκινήσω από τον Παναθηναϊκό λόγω της σπουδαίας εκτός έδρας νίκη του επί της Μπαρτσελόνα. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς απέδειξε ότι διατηρεί το μεγαλείο ενός ευρωπαϊκού κολοσσού που δεν έχει τυχαία 5 τρόπαια και σταθερό πρωταγωνιστικό ρόλο κάθε χρόνο στην Ευρωλίγκα κερδίζοντας τους Καταλανούς μέσα στην έδρα τους. Και αν δεν υπήρχαν και οι παραφωνίες από πλευράς ρέφερι στο πρώτο ματς θα μπορούσαμε τώρα να μιλάμε για ένα ανέλπιστο 2-0. Βέβαια σε τέτοια περίπτωση ο Παναθηναϊκός θα ήταν το απόλυτο αφεντικό όμως πλέον με το 1-1 είναι για να λέμε την αλήθεια αουτσάιντερ. Κι αυτό γιατί μετά από την εξαιρετική εμφάνιση του πρώτου παιχνιδιού και τη μεγάλη νίκη του δεύτερου το γόητρο των Πρωταθλητών Ευρώπης έχει σαφέστατα πληγωθεί καθώς η πιο μεγάλη ώρα γι' αυτούς είναι τώρα. Τώρα καλούνται να αποδείξουν το ότι αξίζουν τον τίτλο του απόλυτου φαβορί της φετινής Ευρωλίγκας και να δείξουν στο παρκέ ότι είναι καλύτεροι από τον Παναθηναϊκό που τους πήρε το σκαλπ και στα δύο ματς. Και θα το κάνουν. Από την άλλη η αβεβαιότητα της ισχύος του ΟΑΚΑ σαν έδρα καθώς φέτος εκεί οι Πρωταθλητές Ελλάδας έχουν κάνει ήδη απρόσμενες και καθοριστικές ήττες (όπως αυτή απέναντι στη Βαλένθια και φυσικά η καταδικαστική ήττα τους από τη Λιέτουβος Ρίτας που τους έστειλε απευθείας στα νύχις της Μπάρτσα) είναι παράγοντας που θα παίξει σημαντικό ρόλο. Σε κάθε περίπτωση πάντως ο Παναθηναϊκός ήδη έχει πετύχει τη νίκη στο Παλαού Μπλαουγκράνα και αν και αουτσάιντερ σε σχέση με τους φετινούς διοργανωτές που αντικειμενικά έχουν καλύτερη ομάδα με το μυαλό του Ζοτς, του Μήτσου και των άλλων του παικτών μπορεί να δαμάσει το θηρίο που λέγεται Μπαρτσελόνα.
Τελευταίο άφησα τον Ολυμπιακό ο οποίος μετά από μια νίκη που μάλλον δεν χώνεψαν ποτέ οι ερυθρόλευκοι και όπως σωστά παραδέχτηκε σε δηλώσεις του ο Ντούντα τους γύρισε τελικά μπούμερανγκ ηττήθηκε από την (πραγματική) Σιένα μέσα στο ΣΕΦ με μια αξιοσέβαστη διαφορά των 17 πόντων που ήρθε κυρίως λόγω της απώλειας της συγκέντρωσης σε κρίσιμα σημεία, της κακής περιφερειακής άμυνας (που άφησε πολλά αμαρκάριστα και τελικώς εύστοχα σουτ στους Ιταλούς) και το μάζεμα πολλών εύκολων ριμπάουντ από τους Ιταλούς όπου με δεύτερες επιθέσεις ανέβαζαν τη διαφορά. Η Σιένα είχε εξαιρετικά ποσοστά κι αυτό που απορώ πραγματικά είναι τι συνέβη στις "μυστικές" και μακριά από αδιάκριτα βλέμματα προπονήσεις στο Αιγάλεω από τον Πιανιτζιάνι που ξέπλυνε την ντροπή της σχεδόν 50άρας του πρώτου απίστευτου παιχνιδιού. Πλέον με δύο ευκαιρίες στην Τοσκάνη ο Ολυμπιακός καλείται να διεκδικήσει το διπλό που δεν είναι ακατόρθωτο για μια μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα όπως είναι και οι Πειραιώτες. Άλλωστε στα "πρέπει" φέτος οι ερυθρόλευκοι έχουν αντιδράσει με μεγάλη επιτυχία όπως στο ματς με τη Φενερμπαχτσέ στην Πόλη. Ο Ολυμπιακός αν έχει τη σοβαρότητα που είχε στο πρώτο παιχνίδι και το ασίγαστο πάθος για τη νίκη που οφείλει να έχει κάθε ομάδα που στοχεύει ψηλά δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Έτσι κι αλλιώς ακόμα κι αν είχε καταφέρει το 2-0 ο Ολυμπιακός πάλι μια νίκη στην Ιταλία θα έψαχνε καθώς κι εκεί αν δεν ερχόταν τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα από ψυχολογικής πλευράς.
Τελειώνοντας, οι δύο έλληνες μονομάχοι έχουν ελπίδες και πρέπει να τις εξαντλήσουν για να είναι έστω ένας από τους δύο στη Βαρκελώνη, στην κορύφωση της φετινής Ευρωλίγκας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάνε το σχόλιο σου.