Η ξεφτίλα μας...

Η αναβολή του τελικού μπάσκετ αποτελεί τη θλιβερή απόδειξη της... ελεύθερης πτώσης του ελληνικού μπάσκετ και φυσικά του πόσο μπουρδέλο είναι αυτό το κράτος που είναι ανίκανο να διεξάγει ομαλά ένα παιχνίδι μπάσκετ και αντί να εφαρμόσει κάποια λύση (όπως το ματς να γίνει με μαθητές δημοτικού) επιλέγει να αναβάλλει το ματς. Ο χαρακτηρισμός είναι απρεπής...

ως προς τους οίκους ανοχής καθώς υποθέτω ότι υπερέχουν σε οργανωτικότητα και συνενόηση.

Η ασυνεννοησία μεταξύ των αρμοδίων και η ντροπιαστική για τον ελληνικό αθλητισμό απόφαση της αναβολής του αγώνα βρήκαν ξανά νικητές το χουλιγκανισμό και τη βία έναντι του μπάσκετ - όπως λέγαμε σε προηγούμενη ανάρτηση για το ίδιο θέμα. Ένα από τα κορυφαία παιχνίδια όλης της χρονιάς - και σε ευρωπαϊκό επίπεδο - ακυρώνεται από την προκαθορισμένη του ημερομηνία με αιτία την αδυναμία της αστυνομίας και της πολιτείας. Προχειρότητα, ανευθυνότητα και ολοκληρωτική αποδιοργάνωση ενός κράτους που σηκώνει τα χέρια ψηλά στην ανεύρεση μιας λύσης ώστε να πραγματοποιηθεί ομαλά ένας αγώνας μπάσκετ.

Απλά κρίμα γιατί το ελληνικό μπάσκετ αυτή τη στιγμή είναι κατά μεγάλο ποσοστό δύο κολοσσοί που ονομάζονται Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός και που κρατούν το άθλημα ψηλά. Γιατί ένα τέτοιο παιχνίδι θα μπορούσε να είναι η διαφήμιση του μπάσκετ σε όλη την Ευρώπη και όχι η διαφήμιση της κατάντιας μας. Και τέλος γιατί ούτε οι ίδιοι οι δύο πρωτοπόροι του πρωταθλήματος δεν έχουν πάρει σημαντικές πρωτοβουλίες για δραστικές αλλαγές παρ' ότι έχουν πολλή δύναμη στα χέρια τους. Ας ακολουθήσουν τον Βασιλακόπουλο στο Κατάρ λοιπόν εάν πιστεύουν ότι έτσι θα σώσουν το μπάσκετ...