Αυτός ήταν Ολυμπιακός!

Δεν ξέρω εάν η χθεσινή ήταν η καλύτερη εμφάνιση του Ολυμπιακού μέχρι τώρα στην Ευρωλίγκα πάντως το σίγουρο είναι ότι ήταν η πιο πειστική και πιο αποφασιστική. Οι ερυθρόλευκοι όχι απλά έφυγαν με το μεγάλο διπλό από την Πόλη, αλλά πήραν και τη διαφορά νικώντας θριαμβευτικά με 15 πόντους δείχνοντας πως παρά τις απουσίες (Μπουρούσης, Κέσελ, Χαλπερίν, του Βασιλόπουλου πια δεν τη μετράω) είναι μια μεγάλη ομάδα που όταν δείχνει το σοβαρό της πρόσωπο μπορεί να νικήσει και στα πιο δύσκολα παιχνίδια.

Οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν «τα έχασαν» ούτε κι όταν...
 οι Τούρκοι στην 3η περίοδο έχτισαν μια διαφορά που έφτασε τους 12 πόντους εκμεταλλευόμενοι ένα κακό διάστημα των ερυθρολεύκων από το τέλος της 2ης περιόδου μέχρι και τα μέσα της 3ης. Έτσι ο Ολυμπιακός πέτυχε την επική ανατροπή με μπροστάρηδες τον μαέστρο Παπαλουκά , τον πολύ καλό χθες Μαυροκεφαλίδη (που ευνοήθηκε από δύο αντικανονικά διωξίματα σε προσπάθειες του) και τον εκπληκτικό χθες Ζόραν Έρτσεγκ που εξελίσσεται σε μεγάλο σουτέρ. Όχι μόνο προσπέρασαν, αλλά παγώνοντας το γήπεδο έφτασαν, λόγω της απελπιστικής αστοχίας των Τούρκων, να ολοκληρώνουν το παιχνίδι με προβάδισμα 15 πόντων φτάνοντας σε ένα θρίαμβο και κλειδώνοντας την πρωτιά από χθες περιμένοντας αδιάφοροι την τελευταία αγωνιστική τη Ζαλγκίρις.

Ο Ολυμπιακός έδειξε χθες τα δόντια του. Έδειξε ότι με τις σωστές επιλογές και σοβαρότητα στα κρίσιμα σημεία έχει τα φόντα να φτάσει στο ψηλότερο σκαλοπάτι της Ευρώπης. Ανακτώντας το πληγωμένο του γόητρο από την άνετη επικράτηση της Φενερμπαχτσέ μέσα στο ΣΕΦ τιμώρησε την ομάδα του Σπάχια μέσα στην έδρα της διατηρώντας τη θετική παράδοση που έχει στη γείτονα χώρα . Ακόμα, χθες φανερώθηκε πόσο σοφή είναι η κλισέ μπασκετική φράση: «μια ομάδα δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα τρίποντα»… γιατί ποτέ δεν ξέρεις ποιος Έρτσεγκ θα βρεθεί μπροστά σου να σε τιμωρήσει εκμεταλλευόμενος τη δική σου κακή βραδιά, θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε.

Τελειώνοντας, δεν θα αναφερθώ στην κακή εμφάνιση του Μίλος Τεόντοσιτς (που δείχνει αδύναμος να επιτύχει όπως πέρυσι χαρακτηριστικές προσπάθειες σήμα κατατεθέν του), αλλά αντίθετα στον παίκτη που χωρίς αυτόν δύσκολα θα είχε υλοποιηθεί η ανατροπή και το τεράστιο διπλό των κόκκινων. Όχι τον Έρτσεγκ, αλλά τον πιο φρέσκο και ανανεωμένο αυτή τη στιγμή παίκτη της ομάδας. Τον φυσικό της αρχηγό, τον προπονητή εντός παρκέ, τον καλλιτέχνη πόιντ γκαρντ, την ψυχή της ομάδας. Ναι, τον Παπαλουκά που όσο πάει και μας κάνει να ξεχνάμε ότι ίσως η φετινή να είναι η τελευταία του χρονιά στα γήπεδα καθώς όχι απλά δεν δείχνει σημάδια κόπωσης, αλλά έχει βρει το παλιό καλό του πρόσωπο και δεν σταματάει να εντυπωσιάζει και ταυτόχρονα να δείχνει πόσο απαραίτητος είναι στην πεντάδα των Πειραιωτών. Άντε, καλή συνέχεια και… του χρόνου (;)