Η μεγάλη γιορτή του μπάσκετ, το All Star Game του NBA, έχει προσελκύσει τον μπασκετόφιλο κοινό του πλανήτη και φέτος. Και καρφώματα είδαμε (με τον παικταρά που ονομάζεται Μπλέικ Γκρίφιν να δικαιώνει τον τίτλο του απόλυτου φαβορί κερδίζοντας στον διαγωνισμό) και τρίποντα με μια μικρή έκπληξη καθώς οι Ρέι Άλεν και Πολ Πιρς, οι δύο κορυφαίοι σουτέρ των Σέλτικς δεν...
τα κατάφεραν απέναντι στον Τζέιμς Τζόουνς των Χιτ που αποδεικνύουν πως υπάρχει ρόστερ και πίσω από την τριάδα ΛεΜπρον-Γουέιντ-Μπος.
Αλλά η ουσία του All Star Game δεν είναι άλλη από την μεγάλη και δυνατή αναμέτρηση ανάμεσα στους αστέρες της Δύσης και σε αυτούς της Ανατολής. Γιατί τόσο τα καρφώματα - στα οποία η φαντασία έχει πια εκλείψει και οι υπεύθυνοι καταφεύγουν σε όλο και περισσότερα τρικ εντυπωσιασμού - όσο και τα τρίποντα αποτελούν απλά το ορεκτικό για το κορυφαίο και πιο ανταγωνιστικό ματς της σεζόν σε όλο τον κόσμο. Ένα ματς που παρ' ότι γιγαντώνεται για εμπορικούς λόγους δεν νομίζω ότι τίθεται αμφισβήτησης ότι μόνο και μόνο η λάμψη των κορυφαίων παικτών του NBA το καθιστούν υπέρμετρα ελκυστικό και αν μη τι άλλο θεαματικό.
Μπράιαντ, ΛεΜπρον, Ουέιντ, Ντουράντ, Ρόουζ, Χάουαρντ, Άλεν, Μπος, Λοβ, Γκαρνέτ, Στάνταμάιρ είναι μόνο οι μερικοί από τους παίκτες που θα θαυμάσουμε το ξημέρωμα - ή έστω σε μαγνητοσκόπηση την επόμενη - με τις φανέλες West από τη μια και East από την άλλη. Όλη η αστερόσκονη του αθλήματος συγκεντρωμένη σε μια δυνατή μονομαχία που πολλοί λόγω της συγκέντρωσης τόσο πολλών μεγάλων παικτών πολλοί τη συγκρίνουν με παλαιότερες αλησμόνητες χρονιές όπως ίσως και τα δύο καλύτερα All Star όλων των εποχών το 1987 (με Μάτζικ Τζόνσον, Τζόρνταν, Μπερντ, Γουόρθυ, Τζαμπάρ κ.ά.) και το 1997 (με Τζόρνταν,Καρλ Μαλόουν, Πίπεν, Γκραντ, Γκαρνέτ, Ουέμπερ κ.ά.).
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το βαθμό στον οποίο οι παραπάνω προσδοκίες θα βγουν αληθινές, αλλά μπορούμε σίγουρα να δικαιολογήσουμε την αγωνία και την αναμονή μας για το σπουδαίο αυτό ματς εάν αναλογιστούμε το σύνολο του ταλέντου που θα βρεθεί ταυτόχρονα στο παρκέ μακριά από άγχος για τη νίκη και πιο πρόθυμο από ποτέ να ξεδιπλωθεί.
τα κατάφεραν απέναντι στον Τζέιμς Τζόουνς των Χιτ που αποδεικνύουν πως υπάρχει ρόστερ και πίσω από την τριάδα ΛεΜπρον-Γουέιντ-Μπος.
Αλλά η ουσία του All Star Game δεν είναι άλλη από την μεγάλη και δυνατή αναμέτρηση ανάμεσα στους αστέρες της Δύσης και σε αυτούς της Ανατολής. Γιατί τόσο τα καρφώματα - στα οποία η φαντασία έχει πια εκλείψει και οι υπεύθυνοι καταφεύγουν σε όλο και περισσότερα τρικ εντυπωσιασμού - όσο και τα τρίποντα αποτελούν απλά το ορεκτικό για το κορυφαίο και πιο ανταγωνιστικό ματς της σεζόν σε όλο τον κόσμο. Ένα ματς που παρ' ότι γιγαντώνεται για εμπορικούς λόγους δεν νομίζω ότι τίθεται αμφισβήτησης ότι μόνο και μόνο η λάμψη των κορυφαίων παικτών του NBA το καθιστούν υπέρμετρα ελκυστικό και αν μη τι άλλο θεαματικό.
Μπράιαντ, ΛεΜπρον, Ουέιντ, Ντουράντ, Ρόουζ, Χάουαρντ, Άλεν, Μπος, Λοβ, Γκαρνέτ, Στάνταμάιρ είναι μόνο οι μερικοί από τους παίκτες που θα θαυμάσουμε το ξημέρωμα - ή έστω σε μαγνητοσκόπηση την επόμενη - με τις φανέλες West από τη μια και East από την άλλη. Όλη η αστερόσκονη του αθλήματος συγκεντρωμένη σε μια δυνατή μονομαχία που πολλοί λόγω της συγκέντρωσης τόσο πολλών μεγάλων παικτών πολλοί τη συγκρίνουν με παλαιότερες αλησμόνητες χρονιές όπως ίσως και τα δύο καλύτερα All Star όλων των εποχών το 1987 (με Μάτζικ Τζόνσον, Τζόρνταν, Μπερντ, Γουόρθυ, Τζαμπάρ κ.ά.) και το 1997 (με Τζόρνταν,Καρλ Μαλόουν, Πίπεν, Γκραντ, Γκαρνέτ, Ουέμπερ κ.ά.).
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το βαθμό στον οποίο οι παραπάνω προσδοκίες θα βγουν αληθινές, αλλά μπορούμε σίγουρα να δικαιολογήσουμε την αγωνία και την αναμονή μας για το σπουδαίο αυτό ματς εάν αναλογιστούμε το σύνολο του ταλέντου που θα βρεθεί ταυτόχρονα στο παρκέ μακριά από άγχος για τη νίκη και πιο πρόθυμο από ποτέ να ξεδιπλωθεί.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάνε το σχόλιο σου.