Ο τίτλος που μόλις διαβάσατε ούτε εύκολος να γραφτεί είναι ούτε και ευκολοχώνευτος, αλλά είναι απλά η ωμή αλήθεια. Το ιστορικό αυτό σωματείο, η (πρώην) μεγάλη ομάδα που πρώτη διακρίθηκε ευρωπαϊκά το 1968 κατακτώντας το Κύπελλο Κυπελλούχων μέσα στο Καλλιμάρμαρο και κυρίως μια ομάδα που ουδέποτε...
έχει πέσει κάτω από το επίπεδο της Α' Εθνικής Κατηγορίας (μετέπειτα Α1) βρίσκεται ίσως σε μια κομβική φάση της ιστορίας της πιο κοντά από ποτέ στον υποβιβασμό και την απουσία από τη μεγάλη κατηγορία.
Ο Μηνάς Γκέκος βοήθησε, πάλεψε, προσπάθησε, πόνεσε, εξοργίστηκε, μάλωσε, φώναξε, αλλά τελικά δεν άντεξε (πάντως πρέπει να επαινέσουμε τις αντοχές του) και παραιτήθηκε μετά την ήττα από τον Ίκαρο ενώ οι ξένοι της ΑΕΚ είχαν ήδη αρχίσει να εγκαταλείπουν την ομάδα λόγω της αφερεγγυότητας της. Ο Μπάμπης Καραμανλής μένει στην ομάδα μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να αποχωρήσει καθώς έχει μπει κι αυτός μέσα και ο Φιλίππου ακούει σαν ανέκδοτο την επιστροφή του στην μπασκετική ΑΕΚ. Τα οικονομικά προβλήματα είναι πλέον δυσβάσταχτα και η Α2 είναι μονόδρομος καθώς και αγωνιστικά και ψυχολογικά δεν υπάρχουν και πολλές ελπίδες.
Συχνά, ο Βασίλης Οικονομίδης (πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ) αναφερόμενος στο δικέφαλο τονίζει ότι το πρωτάθλημα έχει ανάγκη την ΑΕΚ, ότι είναι ειδικό βάρος, μεγάλη ομάδα και τα λοιπά... Μα για μια στιγμή! Η ΑΕΚ μόνο σαν μεγάλη ομάδα δεν παρουσιάζεται την τελευταία πενταετία εξ' αιτίας των ανθρώπων που την κατάντησαν έτσι, τίποτα άλλο δηλαδή από μια ομάδα της σειράς που σώζεται κάθε φορά στο τσακ, απλά γιατί απαγορεύεται να πέσει στην Α2 και πρέπει να ταλαιπωρείται και να ξεφτυλίζεται μένοντας στα "μεγάλα σαλόνια". Και το ερώτημα που θέτω είναι: τι είναι μεγαλύτερη προσβολή για την ΑΕΚ; Να πέσει, να παλέψει και να επιστρέψει πιο δυνατή στην Α1 ή να περιπλανιέται γεμίζοντας χρέη προς κάθε κατεύθυνση και οργή τον κόσμο της στο πρωτάθλημα του κ. Οικονομίδη;
Με τον Ηλυσιακό να πετυχαίνει δύο σερί νίκες και με υλικό ικανό να μείνει στο πρωτάθλημα (Μπάξτερ, Κυρίτσης, Καρύδας, Χατζής, Ντόουσον), τον Πανελλήνιο να είναι σχετικά κοντά στην παραμονή και με ένα ρόστερ που δεν δικαιολογεί τη θέση του (κατά τη γνώμη μου δεν πέφτει με τίποτα) και ακόμα και τον Ηρακλή με όπλο την έδρα και ενίσχυση με τον Πάρκερ να ανεβάζει κάπως στροφές τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα για την ΑΕΚ στη μάχη της ουράς. Το δύσκολο πρόγραμμα, η έλλειψη στον πάγκο και σε παίκτες, η έξωση από το Ελληνικό (άλλη μια προσβολή που διασύρει το όνομα της ΑΕΚ) και ο αγανακτισμένος κόσμος δεν επιτρέπουν στην ομάδα να βλέπει το μέλλον με αισιοδοξία.
Κανονικά θα έλεγα μακάρι ο παραπάνω τίτλος να μη βγει αληθινός, αλλά όπως ανέφερα και πιο πάνω μήπως τελικά ο υποβιβασμός είναι καλύτερη λύση;
έχει πέσει κάτω από το επίπεδο της Α' Εθνικής Κατηγορίας (μετέπειτα Α1) βρίσκεται ίσως σε μια κομβική φάση της ιστορίας της πιο κοντά από ποτέ στον υποβιβασμό και την απουσία από τη μεγάλη κατηγορία.
Ο Μηνάς Γκέκος βοήθησε, πάλεψε, προσπάθησε, πόνεσε, εξοργίστηκε, μάλωσε, φώναξε, αλλά τελικά δεν άντεξε (πάντως πρέπει να επαινέσουμε τις αντοχές του) και παραιτήθηκε μετά την ήττα από τον Ίκαρο ενώ οι ξένοι της ΑΕΚ είχαν ήδη αρχίσει να εγκαταλείπουν την ομάδα λόγω της αφερεγγυότητας της. Ο Μπάμπης Καραμανλής μένει στην ομάδα μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να αποχωρήσει καθώς έχει μπει κι αυτός μέσα και ο Φιλίππου ακούει σαν ανέκδοτο την επιστροφή του στην μπασκετική ΑΕΚ. Τα οικονομικά προβλήματα είναι πλέον δυσβάσταχτα και η Α2 είναι μονόδρομος καθώς και αγωνιστικά και ψυχολογικά δεν υπάρχουν και πολλές ελπίδες.
Συχνά, ο Βασίλης Οικονομίδης (πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ) αναφερόμενος στο δικέφαλο τονίζει ότι το πρωτάθλημα έχει ανάγκη την ΑΕΚ, ότι είναι ειδικό βάρος, μεγάλη ομάδα και τα λοιπά... Μα για μια στιγμή! Η ΑΕΚ μόνο σαν μεγάλη ομάδα δεν παρουσιάζεται την τελευταία πενταετία εξ' αιτίας των ανθρώπων που την κατάντησαν έτσι, τίποτα άλλο δηλαδή από μια ομάδα της σειράς που σώζεται κάθε φορά στο τσακ, απλά γιατί απαγορεύεται να πέσει στην Α2 και πρέπει να ταλαιπωρείται και να ξεφτυλίζεται μένοντας στα "μεγάλα σαλόνια". Και το ερώτημα που θέτω είναι: τι είναι μεγαλύτερη προσβολή για την ΑΕΚ; Να πέσει, να παλέψει και να επιστρέψει πιο δυνατή στην Α1 ή να περιπλανιέται γεμίζοντας χρέη προς κάθε κατεύθυνση και οργή τον κόσμο της στο πρωτάθλημα του κ. Οικονομίδη;
Με τον Ηλυσιακό να πετυχαίνει δύο σερί νίκες και με υλικό ικανό να μείνει στο πρωτάθλημα (Μπάξτερ, Κυρίτσης, Καρύδας, Χατζής, Ντόουσον), τον Πανελλήνιο να είναι σχετικά κοντά στην παραμονή και με ένα ρόστερ που δεν δικαιολογεί τη θέση του (κατά τη γνώμη μου δεν πέφτει με τίποτα) και ακόμα και τον Ηρακλή με όπλο την έδρα και ενίσχυση με τον Πάρκερ να ανεβάζει κάπως στροφές τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα για την ΑΕΚ στη μάχη της ουράς. Το δύσκολο πρόγραμμα, η έλλειψη στον πάγκο και σε παίκτες, η έξωση από το Ελληνικό (άλλη μια προσβολή που διασύρει το όνομα της ΑΕΚ) και ο αγανακτισμένος κόσμος δεν επιτρέπουν στην ομάδα να βλέπει το μέλλον με αισιοδοξία.
Κανονικά θα έλεγα μακάρι ο παραπάνω τίτλος να μη βγει αληθινός, αλλά όπως ανέφερα και πιο πάνω μήπως τελικά ο υποβιβασμός είναι καλύτερη λύση;

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάνε το σχόλιο σου.