ΣΑΡΛΕΡΟΥΑ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 67-80 (Κριτική παικτών)

Πολύ βαρύγδουπος ο τίτλος καθώς ούτε ειδικός είμαι ούτε και θα δώσω λεπτομερείς επιδόσεις του κάθε παίκτη με παρουσίαση στατιστικών κτλ. απλά παραθέτω κάποια σχόλια για κάποιους παίκτες (όπως τους είδαμε χθες, αλλά και σε σχέση με προηγούμενα ματς).

Καταρχήν ο μεγάλος Γιάννης Μπουρούσης. Χθες έκανε ότι ήθελε στην πρώτη περίοδο όπου ήταν η καλύτερη του και πώς να μην είναι ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της ομάδας; Ειδικά φέτος πιο ώριμος και ολοκληρωμένος σαν παίκτης από ποτέ έχοντας την ίδια ευκολία τόσο στις μονομαχίες στη ρακέτα όσο και 6,75 μέτρα μακρία από το καλάθι νομίζω ότι θα αποτελέσει παίκτη κλειδί για τις κρίσιμες αναμετρήσεις.

Συνηρμικά θα συνεχίσω με τον κολλητό του...
 Βασίλη Σπανούλη ο οποίος και χθες έκανε πολύ καλή εμφάνιση και μέχρι στιγμής έχει φανεί τρομερά χρήσιμος στην ομάδα. Είναι όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση μου η εξαίρεση των καινούργιων παικτών του Ολυμπιακού που φαίνεται να έχει πολύ καλή χημεία με την ομάδα και όταν στο μέλλον και αυτή αρχίσει σαν εννιαίο σύνολο να ρολάρει καλύτερα δεν χωρά αμφιβολία ότι θα δούμε έναν ακόμα παραπάνω απολαυστικό Kill Bill!

Παραλείποντας αρκετούς παίκτες, όπως και ο πολύ καλός Μίλος Τεόντοσιτς ή ο Κέσελ που παρ' ότι έχει ξεπεράσει την αρχική του παγωμάρα χθες ήταν μέτριος, θα ήθελα να αναφερθώ στον αρχηγό ή όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ στον προπονητή εντός παρκέ Θοδωρή Παπαλουκά. Όχι για τη χθεσινή του επίδοση που ήταν μέτρια, αλλά για το μέλλον του στην ομάδα. Είναι γεγονός πως ένας παίκτης 33 χρονών δεν μπορεί να έχει πάρα πολλές αντοχές, όχι ότι έχει δείξει στο παρκέ ιδιαίτερα σημάδια κόπωσης λόγω ηλικίας, αλλά αν ο Ολυμπιακός θέλει να τον έχει και του χρόνου (εάν και ο ίδιος επιθυμεί) θα πρέπει να προσέχει. Δηλαδή να τον χρησιμοποιεί λιγότερο χρόνο και σε δύσκολα ματς όπως είναι οι περισσότερες ευρωπαϊκές αναμετρήσεις και στο πρωτάθλημα μόνο στα ματς με τον ΠΑΟ και σε ορισμένες δύσκολες εξόδους (βλέπε ΠΑΟΚ).

Κλείνοντας, ιδιαίτερα θετική εντύπωση μου έχουν προκαλέσει δύο παίκτες που τους είδαμε πρόπερσι στον Ολυμπιακό με περισσότερες αρμοδιότητες και μεγαλύτερους ρόλους στην ομάδα να παίζουν ξανά φέτος συμβιβασμένοι πια με το ρόλο του δευτεραγωνιστή, αλλά όχι του κομπάρσου. Μιλώ για το Ζόραν Έρτσεγκ με τον Γιοτάμ Χαλπερίν που στα τελευταία ματς (όπως και χθες) δείχνουν να αρπάζουν κάθε ευκαιρία που τους δείνει ο "Σοφός" από τα μαλλιά έχοντας μέχρι στιγμής πολύ καλές εμφανίσεις δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό.

Παρέλειψα πολλούς παίκτες τους οποίους πιθανόν οι ίδιοι θα μου δώσουν αφορμή για να αναφερθώ σε μελλοντική μου ανάρτηση...