Άλλη μια δύσκολη σεζόν ξεκινάει λοιπόν άσχημα όμως για την εθνική ομάδα μπάσκετ, τόσο για τις κακές εμφανίσεις από την αρχή του τουρνουά που καμία σχέση δεν έχουν με τις εμφανίσεις του περσινού Ευρωμπάσκετ, αλλά και του τουρνουά Ακρόπολις όσο και για τη χθεσινή ήττα από τη Ρωσία που είχε σκοπιμότητα τουλάχιστον για τη φάση των 8 καθώς τώρα αποφεύγουμε τις ΗΠΑ. Ο προπονητής της Ρωσίας πιο εκνευρισμένος από ποτέ μας τα έχωσε. Άδικο δεν είχε γιατί...
επιλέξαμε αντίπαλο τουλάχιστον για τον προημιτελικό όμως η συμπεριφορά του έδειξε ότι μάλλον θα ήθελε να έχανε αυτός...
Αυτή μας η ήττα αμαύρωσε ακόμα παραπάνω την εικόνα μιας ομάδας που στην εποχή Γιαννάκη δεν είχε επιλέξει ποτέ αντίπαλο και λειτουργούσε σαν μια ομάδα που κοιτούσε κάθε ματς ξεχωριστά και ήθελε να νικάει σε όλα τα παιχνίδια. Και λέω παραπάνω γιατί και μετά τα επεισόδια στο Ακρόπολις με τους Σέρβους κινυδνεύουμε να γίνουμε το μαύρο πρόβατο της FIBA... Δεν κατηγορώ τον Καζλάουσκας γιατί δεν ξέρω αν ήταν δική του απόφαση να χάσουμε επίτηδες όμως μια μεγάλη ομάδα με ποιοτικό ρόστερ όπως η δική μας δεν έχει ανάγκη από σκόπιμες ήττες. Όλη η μπασκετική Ευρώπη μας δείχνει με το δάχτυλο χωρίς υπερβολή τόσο εμάς όσο ίσως και τη Γαλλία που στο ματς με τη Νέα Ζηλανδία δεν έδειξε κι αυτή όρεξη.
Αυτό το φαινόμενο πραγματικά αποτελεί ένα διαχρονικό εδώ και δεκαετίες κουσούρι των μεγάλων τουρνουά μπάσκετ. Η λύση είναι απλή και καλό θα είναι μια φορά το μπάσκετ να αντιγράψει το ποδόσφαιρο τουλάχιστον στη μορφή διεξαγωγής. Το πρότυπο του Champions League μπορεί να διώξει αυτά τα γελοία φαινόμενα που εξοργίζουν και θλίβουν τους φίλους του μπάσκετ. Και δεν είναι τίποτα άλλο από την εξάλειψη των χιαστί παιχνιδιών μετά τη φάση των ομίλων που θα αντικατασταθούν από μια κλήρωση έτσι οι ομάδες δεν θα ξέρουν με ποιούς θα αγωνιστούν στη συνέχεια και δεν θα ξαναδούμε ματς που ομάδες θα παίζουν για την ήττα. Βέβαια έτσι μπορεί να χαθεί και το ενδιαφέρον για την πρώτη θέση του ομίλου, αλλά κι αυτό διορθώνεται με διαφορετικό σχηματισμό αυτών με λιγότερες ίσως ομάδες και περισσότερους ομίλους.
Πάντως θέλαμε δεν θέλαμε οι "κακοί μας δαίμονες" - τι κοινότυπο που έχει γίνει πλέον αυτό - θα είναι οι αντίπαλοι μας στη φάση των 16. Οι δύο φιναλίστ του προηγούμενου Μούντο έχουν κάνει μέτριες εμφανίσεις σε αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Πολλοί λένε ότι μετά από πολλές ήττες σε κρίσιμα ματς από τους Ισπανούς ίσως φέτος έφτασε η ώρα να τους νικήσουμε. Πάντως έτσι όπως παίζουμε μέχρι στιγμής ούτε την Ανγκόλα δεν νικάμε.
επιλέξαμε αντίπαλο τουλάχιστον για τον προημιτελικό όμως η συμπεριφορά του έδειξε ότι μάλλον θα ήθελε να έχανε αυτός...
Αυτή μας η ήττα αμαύρωσε ακόμα παραπάνω την εικόνα μιας ομάδας που στην εποχή Γιαννάκη δεν είχε επιλέξει ποτέ αντίπαλο και λειτουργούσε σαν μια ομάδα που κοιτούσε κάθε ματς ξεχωριστά και ήθελε να νικάει σε όλα τα παιχνίδια. Και λέω παραπάνω γιατί και μετά τα επεισόδια στο Ακρόπολις με τους Σέρβους κινυδνεύουμε να γίνουμε το μαύρο πρόβατο της FIBA... Δεν κατηγορώ τον Καζλάουσκας γιατί δεν ξέρω αν ήταν δική του απόφαση να χάσουμε επίτηδες όμως μια μεγάλη ομάδα με ποιοτικό ρόστερ όπως η δική μας δεν έχει ανάγκη από σκόπιμες ήττες. Όλη η μπασκετική Ευρώπη μας δείχνει με το δάχτυλο χωρίς υπερβολή τόσο εμάς όσο ίσως και τη Γαλλία που στο ματς με τη Νέα Ζηλανδία δεν έδειξε κι αυτή όρεξη.
Αυτό το φαινόμενο πραγματικά αποτελεί ένα διαχρονικό εδώ και δεκαετίες κουσούρι των μεγάλων τουρνουά μπάσκετ. Η λύση είναι απλή και καλό θα είναι μια φορά το μπάσκετ να αντιγράψει το ποδόσφαιρο τουλάχιστον στη μορφή διεξαγωγής. Το πρότυπο του Champions League μπορεί να διώξει αυτά τα γελοία φαινόμενα που εξοργίζουν και θλίβουν τους φίλους του μπάσκετ. Και δεν είναι τίποτα άλλο από την εξάλειψη των χιαστί παιχνιδιών μετά τη φάση των ομίλων που θα αντικατασταθούν από μια κλήρωση έτσι οι ομάδες δεν θα ξέρουν με ποιούς θα αγωνιστούν στη συνέχεια και δεν θα ξαναδούμε ματς που ομάδες θα παίζουν για την ήττα. Βέβαια έτσι μπορεί να χαθεί και το ενδιαφέρον για την πρώτη θέση του ομίλου, αλλά κι αυτό διορθώνεται με διαφορετικό σχηματισμό αυτών με λιγότερες ίσως ομάδες και περισσότερους ομίλους.
Πάντως θέλαμε δεν θέλαμε οι "κακοί μας δαίμονες" - τι κοινότυπο που έχει γίνει πλέον αυτό - θα είναι οι αντίπαλοι μας στη φάση των 16. Οι δύο φιναλίστ του προηγούμενου Μούντο έχουν κάνει μέτριες εμφανίσεις σε αυτό το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Πολλοί λένε ότι μετά από πολλές ήττες σε κρίσιμα ματς από τους Ισπανούς ίσως φέτος έφτασε η ώρα να τους νικήσουμε. Πάντως έτσι όπως παίζουμε μέχρι στιγμής ούτε την Ανγκόλα δεν νικάμε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάνε το σχόλιο σου.