Ο τελικός...

Όλοι ξέραμε ότι ο τελικός δεν θα είχε ως φαβορί τους ερυθρόλευκους. Επίσης ξέραμε την εντυπωσιακή Μπαρτσελόνα - δεν χρειαζόταν παρά 1 ματς Ισπανικού πρωταθλήματος για να καταλάβεις ότι η ομάδα δεν παίζεται - του Ναβάρο. Όμως σίγουρα περιμέναμε έναν καλύτερο Ολυμπιακό. Αυτό όμως δεν το είδαμε, καθώς ο Ολυμπιακός έπαιξε στη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού κακή άμυνα και ακόμα και όταν έπαιζε καλά η Μπαρτσελόνα με τα περιφερειακά της σουτ έμοιαζε παντοδύναμη, σαν μια...
 λερναία ύδρα που όσο πιο πολλά κεφάλια της κόβεις τόσο περισσότερα βγαίνουν και σε καθιστούν πλήρως αδύναμο να την αντιμετωπίσεις. Οι ερυθρόλευκοι έχασαν 68-86 από τους ασταμάτητους πραγματικά Καταλανούς πληρώνοντας την γενικότερη τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά κακή τους παρουσία, αλλά και για πολλούς τις επιλογές του Γιαννάκη. Χωρίς να θέλω να το παίξω ειδικός και να κατηγορήσω τον προπονητή πιστεύω πως με τον πρώην κόουτς της ομάδας του Πειραιά Πίνι Γκέρσον ο Ολυμπιακός θα ήταν περισσότερο μέσα στο παιχνίδι και σίγουρα θα ήταν κατά πολύ πιο επιθετικός...

Βέβαια ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να φεύγει με το κεφάλι σκυμμένο καθώς μπορεί στο Παρίσι να έκανε 2 μέτριες εμφανίσεις όμως έφτασε 2η συνεχόμενη χρονιά σε final 4 και έκανε πολλά εξαιρετικά παιχνίδια με μπόλικες δόσεις καλαθιών και μεγάλη έμφαση στην επίθεση! Οπότε εκεί αιτιολογώ το χειροκρότημα των φιλάθλων της ομάδας στο τέλος: στη συνολική φετινή εικόνα της ομάδας που πραγματικά ήταν η καλύτερη των τελευταίων χρόνων! Η 2η θέση δεν είναι άσχημη, αλλά οι παίκτες είχαν εξ' αρχής τονίσει ότι ο στόχος είναι άλλος: το πρωτάθλημα. Για να δούμε τι θα συμβεί στους φετινούς τελικούς αν σκεφτούμε μάλιστα ότι ο ΠΑΟ θα έχει πλεονέκτημα έδρας...